เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 ทำลายตระกูลหลิ่ว
เว่ยหยวนไม่สนใจความรู้สึกของพวกเขา เอ่ยตรง ๆ ว่า “ก่อนท่านอาจารย์จากไป ข้าเคยรับปากว่าจะมาทวีปใต้เพื่อช่วยดูแลตระกูลพวกเจ้าสักหน่อย ดังนั้นหากมีเรื่องลำบากหรืออยากได้สิ่งใด ก็พูดมาได้เต็มที่”
ระหว่างกล่าว เขาก็มองไปทางลู่อู๋หุ่ย เป็นการบอกเป็นนัยว่าลู่อู๋หุ่ยเล่าได้ว่าตนบาดเจ็บอย่างไร และเหตุใดทั้งตระกูลลู่จึงต้องจากไป
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนตระกูลลู่ต่างเผยสีหน้ายินดี ทว่าลู่อู๋หุ่ยกลับลังเลอยู่บ้าง ครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะเอ่ยว่า “ตระกูลหลิ่วมีอำนาจใหญ่โตในภูเขาเปาจื่อ อย่าให้ผู้อาวุโสต้องเดือดร้อนไปด้วยเลยขอรับ”
เว่ยหยวนเก็บแรงกดข่มของผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณแรกกำเนิดลง เขามองระดับบำเพ็ญเพียรของเว่ยหยวนไม่ออก แต่เว่ยหยวนดูอ่อนเยาว์ถึงเพียงนั้น คาดว่าคงมีระดับบำเพ็ญเพียรเพียงขั้นแก่นทองคำ