กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 ที่มา
เมื่อคนตระกูลลู่ได้ยินเสียงนั้น ต่างก็หันไปมอง
ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าหล่อเหลา ทว่าราศีกลับดูไม่ใช่คนดี ดวงตาลึกล้ำราวห้วงเหวที่ผู้คนยากจะมองทะลุ
ผู้คนสัญจรไปมาอยู่รอบกายไม่น้อย แต่ทันทีที่สังเกตเห็นคนผู้นี้ สายตาก็ถูกดึงดูดไว้จนไม่อาจละไปมองคนอื่นได้อีก
เมื่อครู่เขาเองที่เอ่ยถามว่าพวกเขาเป็นคนตระกูลลู่หรือไม่
ลู่อู๋หุ่ยมองไม่ออกว่าชายผู้นี้มีระดับบำเพ็ญเพียรเท่าใด เขาอดคิดไม่ได้ว่าตระกูลตนเผลอไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินเข้าอีกหรือไม่
“พวกผู้น้อยแซ่ลู่ เป็นคนตระกูลลู่แห่งภูเขาเปาจื่อ ขอถามผู้อาวุโสว่ามาหาตระกูลลู่ด้วยธุระใดหรือขอรับ?” ลู่อู๋หุ่ยก้าวออกไปสองก้าวแล้วกล่าวอย่างนอบน้อม