กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 ปลาบปลื้มยินดี
ปฏิกิริยาแรกของเหลียงวั่งซูคือรู้สึกว่าไม่ดีแล้ว แต่ตอนนี้นางคิดเพียงว่าความอึดอัดประหนึ่งเผชิญศัตรูใหญ่ที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเพราะผู้บำเพ็ญขั้นต้นต้องเผชิญแรงกดข่มจากผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสูง
แม้เว่ยหยวนจะอยู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิด แต่เวลาอยู่ต่อหน้านาง เว่ยหยวนไม่เคยทำให้นางรู้สึกถึงแรงกดดันจากปราณของผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสูงแม้แต่น้อย เขาเก็บงำมันไว้จนไม่เหลือสักเสี้ยว ต่างจากคนแปลกหน้าผู้นี้
ก่อนหน้านี้นางไม่มีความแค้นกับบรรพชนตระกูลเจียงผู้นี้ ไม่น่าจะจงใจทำให้นางลำบากใจ
เมื่อคิดเช่นนั้น เหลียงวั่งซูก็ยืนขึ้นอย่างช้า ๆ ท่ามกลางแรงกดดันมหาศาลที่ประหนึ่งถูกสัตว์ร้ายจ้องเขม็ง
แม้แผ่นหลังจะชุ่มเหงื่อ แต่สีหน้าก็ยังคงสงบนิ่ง