กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 ศาลาตั้งทิศ? ศาลาบุปผาหอม
หลังเถ้าแก่ถอยออกไปแล้ว เหลียงวั่งซูถามอย่างสงสัยว่า “เว่ยหยวน ตอนนี้เจ้ามีระดับบำเพ็ญเพียรเท่าใด?”
เว่ยหยวนใช้จิตสัมผัสกวาดตรวจรอบบริเวณ ยืนยันว่าไม่มีอันตรายใด ๆ แม้ห้องข้าง ๆ จะมีคนอยู่ แต่ก็ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา
เมื่อได้ยินเหลียงวั่งซูถามถึงระดับบำเพ็ญเพียร เขาก็บอกนางว่า “ขั้นวิญญาณแรกกำเนิดช่วงต้น”
หลังฟังจบ เหลียงวั่งซูก็ครุ่นคิดคำนวณอย่างจริงจัง พอเห็นนางคิดหนัก เว่ยหยวนจึงถามว่านางกำลังคิดอะไรอยู่
นางเงยหน้าขึ้นตอบว่า “ข้ากำลังคิดว่าต้องใช้เวลานานเท่าใดกว่าจะบำเพ็ญตนถึงขั้นวิญญาณแรกกำเนิด”
นางไม่ได้อิจฉาหรืออุทานตกใจกับระดับบำเพ็ญเพียรของเว่ยหยวน ความคิดแรกของนางมีเพียงว่าเมื่อใดตนเองจึงจะทำได้เช่นนั้น