กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 แมงมุมห้วงมิติ
คราวนี้เขาออกจากบ้านมาใช้เวลารวมทั้งสิ้นห้าหกวัน ส่วนใหญ่หมดไปกับการตามหาสายแร่ปราณ เว่ยหยวนจึงเริ่มคิดถึงบ้านจนแทบอดใจรอไม่ไหว
ขณะกำลังฝ่าป่าทึบ จู่ ๆ ก็มีเสียงทะลวงห้วงอากาศสองสายดังมาจากด้านหลัง “คนข้างหน้า หยุด!”
เว่ยหยวนชะงักไป เขาตรวจพบคนทั้งสองด้วยจิตสัมผัสตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่ป่าทึบแห่งนี้ไม่ใช่ของเขา ในเมื่อเขามาได้ คนอื่นย่อมมาได้เช่นกัน
เขาจึงนึกว่าทั้งสองเป็นเพียงคนที่ผ่านทางมา ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงเรียกเช่นนี้
เขาไม่แน่ใจอยู่ชั่วขณะว่าเรียกเขาหรือ?
เมื่อเห็นว่าเว่ยหยวนหยุดจริง ๆ คนทั้งสองที่ตามมาด้านหลังก็ดีใจ กระบี่เหินใต้เท้าเร่งความเร็วขึ้นทันที ไม่นานก็มาอยู่ตรงหน้าเว่ยหยวน
ทั้งสองเป็นบุรุษ หน้าตาดูอ่อนเยาว์ทีเดียว