เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 153 ผนึกดวงจิตต้นกำเนิด
เหลียงวั่งซูไม่สนใจว่าพวกเขาถูกไล่ล่า นี่เป็นผู้คนกลุ่มเดียวที่นางพบตลอดหลายวันที่เข้ามาในทุ่งน้ำแข็ง นางไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาหนีไป
นางจึงปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ขวางทางคนเหล่านั้นไว้
คนหลายคนที่กำลังหนีเอาชีวิตรอดเห็นผู้บำเพ็ญเพียรแปลกหน้าปรากฏตัวขวางทางขึ้นกะทันหัน ต่างพากันตกใจ คิดว่าคนที่อยู่ด้านหลังตามมาทันแล้ว
ก่อนที่คนเหล่านั้นซึ่งถูกไล่ล่าจนขวัญเสียจะลงมือโดยสัญชาตญาณ เหลียงวั่งซูก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ฟังดูคล้ายช่วยปลอบประโลมให้ใจเย็นลง
เหลียงวั่งซูกล่าวว่า “สหายมรรคาทุกท่าน ข้ามีเรื่องอยากถาม ขอให้หยุดพูดคุยกับข้าสักครู่ได้หรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเหลียงวั่งซูแล้วเพ่งมองให้ชัด ก็พบว่าไม่ใช่ผู้บำเพ็ญนอกรีตอย่างที่คิดไว้ แต่กลับเป็นผู้อาวุโสผู้บำเพ็ญหญิงที่งดงามล่มเมือง ระดับบำเพ็ญเพียรสูงกว่าพวกเขาที่อยู่ขั้นสร้างรากฐานกับขั้นกลั่นลมปราณมาก
คนกลุ่มนี้ตระหนักได้ดังนั้น ต่างก็เผยสีหน้ายินดี