กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 111 บุกจวนราชครูยามราตรี (ภาคต้น)
“สหายเว่ยจะจากไปหรือ?” เหยียนหลิวสังเกตเห็นคำพูดของเว่ยหยวน
เว่ยหยวนพยักหน้า “อืม ข้ายังมีธุระ ไม่สะดวกอยู่ที่นี่นาน”
แม้จะเพิ่งผ่านมาไม่ถึงหนึ่งเดือน แต่ใจของเขาก็โบยบินกลับไปยังที่เดิมแล้ว
ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของศิษย์สำนักเพียวเหมี่ยวในตัวเขาเข้มข้นกว่าความรู้สึกเป็นชาวแคว้นต้าเจิ่ง
บางทีอาจเป็นเพราะคนที่เขาห่วงใยอยู่ที่นั่น
เหยียนหลิวรู้สึกอาลัยอาวรณ์ แต่ก็รู้ว่าการจากลาระหว่างผู้คนเป็นเรื่องปกติ