บทที่ 16 ถ้ำพำนักเซียน

บทที่ 16 ถ้ำพำนักเซียน

ผู้บำเพ็ญนอกรีตส่วนมากมีวิชาชิงสังขาร หากปุถุชนทั่วไปโชคร้าย คิดว่าพบแดนลับแห่งหนึ่งแล้วเข้าไปโดยไม่ระวัง เลือดเนื้อทั่วร่างก็อาจกลายเป็นสารอาหารของแดนลับ หรือถูกชิงสังขารจนกลายเป็นภาชนะให้ผู้บำเพ็ญนอกรีตฟื้นคืนชีพ

ดังนั้นเมื่อศิษย์หนุ่มสาวของสำนักใหญ่ซึ่งมีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญและถูกมองว่าเป็นอนาคตของสำนัก ออกไปทำการฝึกฝนขัดเกลา ผู้อาวุโสในสำนักมักมอบสมบัติวิญญาณที่คุ้มครองดวงจิตดั้งเดิมให้

ตลอดหนึ่งเดือนกว่ามานี้ เหลียงวั่งซูก็ไม่ได้กลับมามือเปล่า หลังเข้ามาแล้วนางเลือกทิศทางหนึ่งตามใจ ก่อนปล่อยหนูค้นสมบัติออกไปตามหาสมบัติวิเศษ

นางตรวจดูแดนลับอย่างละเอียด จนท้ายที่สุดยืนยันได้ว่าไม่มีร่องรอยของผู้บำเพ็ญนอกรีต ทำให้นางถอนหายใจอย่างโล่งอก

เหลียงวั่งซูเดินตามหนูค้นสมบัติมุ่งลึกเข้าไปในแดนลับ