กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 11 พบฝูงค้างคาวอีกครั้ง
“พี่อู๋ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่!” เถ้าแก่หยางร้องถามอย่างตกใจ แต่ไม่กล้าหันกลับไปมอง เพราะหางงูเหลือมฟาดมาทางเขาแล้ว
เถ้าแก่หยางกัดฟันแน่น ไม่หลบไม่เลี่ยง ใช้มืออีกข้างกวัดแกว่งดาบฟันขวางเข้าปะทะกับหางงูเหลือมที่พุ่งเข้ามา!
เลือดคาวเหม็นสาดใส่ หางงูเหลือมถูกฟันเป็นแผลฉกรรจ์ แต่กลับไม่สนใจสิ่งใด ใช้หางพันรอบเอวเถ้าแก่หยาง
เถ้าแก่หยางส่งเสียงร้องโหยหวนในเวลาไม่นาน ความเจ็บปวดจากการถูกบีบรัดทำให้เขาจับดาบไว้ไม่อยู่
ดาบตกลงไปในน้ำ หากไม่มีใครช่วยเขา งูเหลือมก็จะบีบจนเครื่องในแตกในไม่ช้า ถึงตอนนั้นย่อมสายเกินแก้
อู๋คังเหิงเพิ่งโผล่ขึ้นจากน้ำในตอนนี้ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนจนอ่านไม่ออกในความมืด