บทที่ 10 พบงูเหลือม

บทที่ 10 พบงูเหลือม

เช้าวันถัดมา หลังตื่นนอน เว่ยหยวนก็นึกถึงเรื่องหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในใจก่อนหลับเมื่อคืนนี้ขึ้นได้ เมื่ออู๋คังเหิงสวมรอยเป็นคนอื่น อีกทั้งยังมีบันทึกการเดินทางของเปิ่นเฉินจื่ออยู่ในมือ เช่นนั้นทายาทที่แท้จริงของเปิ่นเฉินจื่อคงเคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดีแล้ว

พอนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็เหลือบมองอู๋คังเหิงโดยไม่รู้ตัว แต่ฝ่ายนั้นที่คอยจับตาดูเขากับเถ้าแก่หยางอยู่ลับ ๆ กลับสังเกตเห็นเสียก่อน

อู๋คังเหิงยังคงสีหน้าเรียบเฉย ยิ้มถามว่า “วันนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี? ข้าเสนอให้สำรวจถ้ำแห่งนี้ให้ทั่วก่อน หากไม่มีอันตราย พวกเราก็ลองหาทางออกอีกทาง”