กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 341 อดีตดั่งควันหมอก
กู้เซียวสัมผัสได้ถึงความหวั่นไหวของกู้เซิงหลังจากที่ตนเอ่ยประโยคนี้ออกไป จึงได้กล่าวสำทับแผ่วเบาขึ้นอีกประโยคหนึ่ง
“พี่ พระมารดาสิ้นแล้ว คนที่ข้าเชื่อใจได้เหลือเพียงท่านคนเดียวแล้ว ท่านกลับเยียนจิงไปช่วยข้าหน่อยได้หรือไม่”
กู้เซิงมิได้ตอบคำ เขาหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งจัดการให้กู้เซียวพักผ่อนลงหลักปักฐานก่อน ทั้งมิได้นั่งรถม้า หากแต่เดินทอดน่องกลับไปเพียงลำพัง
ตลอดทางล้วนมีชาวบ้านร้องทักทายเขา
“ผู้พิพากษารองลู่กลับบ้านหรือขอรับ”
“อืม”
“ผู้พิพากษารองลู่ รับขนมกุ้ยฮวาไปสักหน่อยหรือไม่ขอรับ เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ยังร้อนอยู่เลยขอรับ”
“ไม่ล่ะ”
“ผู้พิพากษารองลู่รีบกลับไปเถิดขอรับ ฮูหยินบ้านท่านกำลังไล่ตีจื่อกุยอยู่เชียว”