ตอนที่ 317 เรือนชิวสุ่ย

ตอนที่ 317 เรือนชิวสุ่ย

ยิ่งย่างเข้าสู่ฤดูร้อน สภาพอากาศก็ยิ่งแปรเปลี่ยนเร็วขึ้น

เมื่อวานยังคงท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆหมอก ครั้นถึงวันนี้ พลันที่ตื่นขึ้นมาในยามเช้า เมิ่งอวี้ก็สัมผัสได้ว่าอากาศอบอ้าวอย่างรุนแรง เขาผลักหน้าต่างเปิดออกเพื่อระบายอากาศ เงยหน้าขึ้นเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอกแวบหนึ่ง

มืดครึ้มมัวซัว แฝงไว้ด้วยสีสันของผืนดินสีเหลือง เมฆก้อนมหึมาแผ่ปกคลุมกดทับอยู่เหนือศีรษะ เห็นทีฝนคงใกล้จะตกแล้ว ดูจากท่าทางเช่นนี้ ฝนระลอกนี้น่าจะไม่เบาเลยทีเดียว

เมิ่งอวี้เปิดตู้เสื้อผ้าออก ชำเลืองเห็นกระโปรงของสตรีในเรือนเต็มตู้ คิ้วก็พลันปรากฏความรำคาญใจขึ้นมารำไร เขาพิจารณาอยู่นาน ยื่นมือไปหยิบกระโปรงตัวล่างสีขาวเงินออกมาตัวหนึ่ง จากนั้นค้นหาด้านในอีกพักหนึ่ง รื้อเสื้อตัวบนสีครามเข้มออกมาตัวหนึ่ง