ตอนที่ 316 คนห้าสิบก้าวหัวเราะเยาะคนร้อยก้าว

ตอนที่ 316 คนห้าสิบก้าวหัวเราะเยาะคนร้อยก้าว

ฮวาชิงซู่มีสีหน้าชะงักไปเล็กน้อย “ย่อมไม่มีอยู่แล้ว ไฉนจึงถามเช่นนี้เล่า”

เมิ่งอวี้โค้งดวงตาลง พลางหัวเราะด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เช่นนั้นพอเจ้าได้ยินว่าภารกิจของข้าคือไปสังหารเขา ไฉนถึงไม่มีทีท่าเป็นห่วงเขาแม้แต่น้อยเลยเล่า”

“ก็... พอทำเนาละมั้ง”

ฮวาชิงซู่เบนสายตาไปอีกทาง ตำแหน่งของดวงตะวันค่อย ๆ คล้อยต่ำ เงาร่มทอดเป็นแนวยาวใต้โคนกำแพงเริ่มหดแคบลงเรื่อย ๆ

ฮวาชิงซู่เอ่ยเสียงแผ่ว “อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นชาวหนานหมาน ไฉนเมิ่งอวี้ถึงได้รับปากช่วยข้ารับมือกับหนานหมาน เพียงเพราะเจ้าชิงชังหยวนตู้แค่นั้นหรือ”

เมิ่งอี้ย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าฮวาชิงซู่จงใจเปลี่ยนเรื่อง ทว่าเขาก็มิได้ดึงหัวข้อสนทนากลับมา เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านว่า