กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 227 อย่าเพิ่งรีบร้อนไปสิ
ยามที่หลิ่วรั่วอิงเห็นจี้อันนั้น นางก็อดชะงักไปไม่ได้ จำได้ว่านี่คือต่างหูที่ตนเองโยนออกไปจากรถม้า
เมื่อครู่บุรุษผู้นั้นนำเครื่องประดับที่ตนเองโยนออกไปนอกรถม้าใส่กล่องไม้ส่งกลับคืนมา นางเพียงปรายตามองอย่างหยาบ ๆ คราหนึ่ง ก็นึกว่าถูกเก็บกลับมาจนหมดแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะยังตกหล่นอยู่อีกข้างหนึ่งเช่นนี้
ในใจหลิ่วรั่วอิงบังเกิดความโล่งอก ยื่นมือออกไปรับจี้ของตนเอง นางก้มมองต่างหูในฝ่ามือ จู่ ๆ ก็บังเกิดความสงสัยขึ้นในใจ
“เจ้าถึงกับจำแบบจี้ที่ข้าสวมใส่ในวันนี้ได้เชียวหรือ”
ฉืออวี้เลิกคิ้วขึ้น เอ่ยเนิบ ๆ ว่า “คุณหนูใหญ่หลิ่ว ต่อให้ข้าจำแบบจี้ที่เจ้าสวมใส่ในวันนี้ไม่ได้ ข้าก็ย่อมต้องจำรูปแบบรถม้าของจวนโหวผู้สถาปนาราชวงศ์ได้”