ตอนที่ 226 ขวัญกล้าเพียงแค่นี้เองรึ

ตอนที่ 226 ขวัญกล้าเพียงแค่นี้เองรึ

“ชุ่ยจู๋ เจ้าอย่าเดินวนไปเวียนมาอีกเลย วนเสียจนข้าเวียนหัวไปหมดแล้ว”

หลิ่วรั่วอิงนั่งอยู่บนตั่งไม้ แววตาราบเรียบเหลือบมองชุ่ยจู๋ที่เดินวนไปมาตามห้องรอบแล้วรอบเล่า พลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบช้า

พวกนางถูกขังอยู่ในห้องนี้มานานสองชั่วยามแล้ว แสงสว่างบนกระดาษกรุหน้าต่างแปรเปลี่ยนจากสว่างเป็นมืดสลัว บนโต๊ะมีตะเกียงน้ำมันดวงเท่าเม็ดถั่วส่องสว่างเพียงพื้นที่เล็ก ๆ บนโต๊ะไม้ ส่วนมุมอื่น ๆ ยังคงมืดมิดไปทั่ว

หลิ่วรั่วอิงคร้านจะเหนื่อย จึงขยับไปนั่งบนเตียงหลังเล็กอันซอมซ่อภายในห้อง เนื่องจากอยู่ห่างจากโต๊ะพอสมควร ร่างของนางส่วนใหญ่จึงกลืนหายไปในความมืด

ผิวพรรณของหลิ่วรั่วอิงขาวผ่องยิ่งนัก เมื่อแสงตะเกียงสาดส่อง ใบหน้าสะคราญโฉมภายใต้แสงสลัวรางกึ่งมืดกึ่งสว่างนี้ จึงเพิ่มพูนความลึกลับพิกลขึ้นมาอีกสองส่วน