กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 220 วิตกเรื่องได้เสีย
น้ำเสียงของเหยียนซวี่หวยสงบนิ่งจนเกือบจะเย็นชา
“นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าฆ่าคน”
ฮวาชิงซู่ชะงักงันไปชั่วครู่ เอ่ยถามขึ้นว่า “เจ้าซ่อนมีดสั้นไว้กับตัวหรือ”
เหยียนซวี่หวยตอบกลับเสียงเรียบ “ไม่มี”
“เช่นนั้นเจ้าใช้อะไรเล่า”
“ใช้มือ” เหยียนซวี่หวยกล่าว “พวกนางสองคนถูกข้าใช้สองมือบีบคอตายทั้งเป็น”
ยามที่ความเจ็บปวดซึ่งร่างกายของคนเราแบกรับมาถึงระดับหนึ่ง ประสาทรับรู้และความคิดความอ่านจะเชื่องช้าลงอย่างยิ่ง
เขายังจำได้ว่ายามที่ตนบีบคอคนแรก แววตาที่คนผู้นั้นมองเขานั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็คือความหวาดกลัว นางใช้มือข่วน บีบ และบิดแขนของเขา หวังว่าจะสามารถหนีรอดไปจากสองมือของเขาได้