กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 219 ได้โปรดเถิด อย่าเซนเซอร์ข้าเลย
ฮวาชิงซู่เดิมทีคิดว่าการที่เขาขยับมานั่งข้างกายนั่นคือเตรียมการจะลงมือกับนางแล้ว พอได้ยินเขาเอ่ยโพล่งประโยคนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน นางจึงอดชะงักงันไปมิได้
นางช้อนสายตาขึ้นมองเขา แววตาของเหยียนซวี่หวยกระจ่างใสยามจับจ้องมองนาง สายตาคู่นั้นอ่อนโยนจนเกินบรรยาย เกล็ดหิมะและลมหนาวหมื่นระลอกที่เคยเกาะกุมหว่างคิ้วในยามปกติ พลันละลายกลายเป็นสายธารรินไหลเอื่อยรินท่ามกลางหุบเขาในฤดูคิมหันต์
นางเอ่ยถามเสียงแผ่ว “เหตุใดจู่ ๆ จึงกล่าวเช่นนี้เล่า”
“ข้าเพิ่งคิดขึ้นมาได้ตอนอาบน้ำเมื่อครู่ ที่เจ้าเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหันว่าจะเข้าหอกับข้า เป็นเพราะถ้อยคำที่อ๋องฉินกล่าวในยามกลางวันหรือไม่ เจ้าเวทนาข้าในใจ ดังนั้...”