เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 216 เจ้าอยากเข้าหอหรือไม่
ฮวาชิงซู่หลังจากพูดคุยสั้น ๆ สองสามประโยคกับ 233 แล้ว ก็คอยสังเกตสีหน้าของเหยียนซวี่หวยอยู่ตลอด
เหยียนซวี่หวยหลุบตาลงครึ่งหนึ่ง คิ้วขมวดมุ่น ก้นบึ้งดวงตายังมีความกลัดกลุ้มที่นางมองไม่ออกเกาะกุมอยู่ภายใน
นางเห็นเขาคล้ายกับทอดถอนใจ ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะร้องเรียกเขาคำหนึ่ง
ฮวาชิงซู่ไม่รู้ความคิดที่วกวนนับร้อยพันตลบในหัวของเขา เพียงคิดว่าเขากำลังกลัดกลุ้มกับเรื่องที่ตนเองไม่อยากมีลูก
นางเม้มริมฝีปาก เอ่ยถามเสียงเบา “ความคิดของข้าทำให้เจ้าลำบากใจหรือ”
เหยียนซวี่หวยได้สติกลับมา ยิ้มพลางส่ายหน้า
“ร่างกายของเจ้า ย่อมต้องให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินใจเอง อีกทั้งข้าก็ไม่ได้ชอบเด็กเท่าใดนัก”
เขาพูดจบคล้ายกับกลัวว่านางจะไม่เชื่อ จึงเอ่ยเสริมขึ้นอีกประโยค “เด็กเสียงหนวกหูเกินไป”