กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 อาซู่ของเขานั้นดียิ่ง สมควรมีชีวิตที่สงบสุขและเปี่ยมสุขไปชั่วชีวิต
หลังจากฮวาชิงซู่แน่ใจว่าตนเองมิได้หูแว่วไป นางก็เอ่ยถามอย่างติด ๆ ขัด ๆ ว่า “ทะ ทำไมถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหันเล่า”
ดวงตาสีดำของเหยียนซวี่หวยทอประกายดำขลับ น้ำเสียงราบเรียบอบอุ่น “ได้ยินเจ้าเอ่ยถึงเรื่องตั้งครรภ์ จึงอยากถือโอกาสนี้ถามเจ้าดู”
เขาจับจ้องนาง แววตากระจ่างใส “อาซู่ชอบเด็กหรือไม่”
ฮวาชิงซู่ชะงักไปครู่หนึ่ง ขนตายาวงอนสั่นไหวสองครา ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า “ข้าไม่ค่อยได้คลุกคลีกับเด็กเท่าใดนัก ดังนั้น ข้าจึงไม่แน่ใจเช่นกันว่าตนเองชอบเด็กหรือไม่”
“แต่ว่า... ข้าไม่ได้อยากมีลูกเท่าใดนัก”
เหยียนซวี่หวยเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “เพราะเหตุใดหรือ”