กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 166 พวกเราสองคนมิได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันแม้แต่น้อย
หลังจากที่พวกฮวาชิงซู่จากไปแล้ว จ้าวต้าไป๋ก็นั่งเหม่ออยู่บนโต๊ะในห้องโถงใหญ่เพียงลำพังครู่หนึ่ง
เท้าข้างหนึ่งของเขาเหยียบอยู่บนม้านั่งยาว อีกข้างหนึ่งแกว่งไกวอยู่กลางอากาศ
บนโต๊ะคิดเงินของโรงเตี๊ยมไม่รู้ว่าผู้ใดวางผลแอปเปิลเอาไว้ลูกหนึ่ง มันถูกเขาหยิบขึ้นมาไว้ในมือ แล้วโยนขึ้นรับลงอย่างเบื่อหน่ายซ้ำไปซ้ำมา
หลังจากเถ้าแก่ถือสมุนไพรที่ซื้อเสร็จกลับมา มองดูห้องโถงใหญ่อันเงียบเหงาก็ชะงักไปเล็กน้อย
“เถ้าแก่ คุณหนูฮวาเล่า ขึ้นไปข้างบนแล้วหรือขอรับ”