กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 165 ค่าความชื่นชอบพุ่งทะยาน
เขาก็เพียงแค่อยากข่มขวัญนางเท่านั้น เมื่อครู่จุมพิตเนิ่นนานเพียงพอแล้ว บัดนี้คนทั้งสองต่างได้สติกลับมา หากยังดำเนินต่อไป เกรงว่าจะทำให้นางตกใจจริง ๆ
ถึงเวลานั้นผลลัพธ์กลับตาลปัตร หยอกเย้าจนคนเตลิดหนีไปย่อมไม่ดีแน่
เหยียนซวี่หวยเลื่อนมือของนางออก กุมไว้ในอุ้งมือโดยมิได้ปล่อย
“ยังกล้าคิดฟุ้งซ่านอีกหรือไม่”
ฮวาชิงซู่อดมิได้ที่จะค้อนใส่เขาหนึ่งวง “เดิมทีข้าก็มิได้คิดฟุ้งซ่านเสียหน่อย”
นิ้วมือของนางถูกเขากุมเอาไว้ คล้ายยังหลงเหลือไออุ่นอยู่สายหนึ่ง ยามมือถูกมือใหญ่อันเย็นเยียบของเขากอบกุม ไออุ่นที่ยังตกค้างนั้นราวกับสัมผัสที่หลงเหลือจากการถูกไฟลวก เนิ่นนานมิอาจเลือนหาย