กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 158 คนที่หลอกคนเป็นอย่างแท้จริง กระทั่งตนเองก็ยังหลอกได้
จ้าวเสี่ยวหงได้ยินเช่นนั้น สีหน้าพลันชะงักงันไปเล็กน้อย เนิ่นนานทีเดียวกว่าจะมีปฏิกิริยาตอบสนองว่าจ้าวต้าไป๋พูดสิ่งใดออกมา
สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวอยู่บ้าง โลหิตทั่วร่างต่างแล่นพล่านขึ้นสู่สมอง มือของนางที่วางอยู่บนโต๊ะค่อย ๆ เกร็งแน่นขึ้น ส่วนมืออีกข้างที่ทอดลงใต้โต๊ะ นิ้วมือเริ่มสั่นระริกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
นางรู้สึกว่ากล้ามเนื้อทั่วทั้งใบหน้าของตนแข็งค้างไปหมด นางขยับมุมปาก หมายจะฝืนยิ้มอย่างอ่อนโยนสงบนิ่งออกมา ทว่าก็เป็นเพียงการเปล่าประโยชน์
ดวงตากระจ่างใสคู่นั้นที่เอ่อคลอด้วยประกายน้ำตาไหวระริกจาง ๆ ขนตาก็พลอยสั่นไหวตามไปด้วยสองครา