ตอนที่ 157 ข้าว่าดวงตาของแม่นางปกติดีอย่างยิ่ง

ตอนที่ 157 ข้าว่าดวงตาของแม่นางปกติดีอย่างยิ่ง

ทั้งสองรออยู่ราวสองถ้วยชา ในที่สุดก็มีศิษย์แพทย์เปิดม่านผ้าโปร่งสีขาวตรงหน้าทั้งสองขึ้น พลางเอ่ยเสียงเบาว่า

“ถึงคิวของทั้งสองท่านแล้ว ขอเชิญทั้งสองท่านตามข้าไปขอรับ”

ศิษย์แพทย์ที่มาเรียกพวกเขากับศิษย์แพทย์ที่นำพวกเขาเข้ามามิใช่คนเดียวกัน อายุน้อยกว่าคนแรกอยู่มาก ราว ๆ สิบเอ็ดถึงสิบสองปีเท่านั้น

เซี่ยหย่งจางรีบลุกขึ้นยืน ยื่นมือไปประคองกุ้ยเหนียง แล้วเดินตามหลังเขาไป

ภายใต้การนำทางของศิษย์แพทย์ เซี่ยหย่งจางก็ได้เห็นประตูปานแรกที่แท้จริงนับตั้งแต่เข้ามาในสถานพยาบาล ศิษย์แพทย์พาทั้งสองมาหยุดอยู่ด้านนอกประตูไม้มะค่า เอ่ยถามขึ้นว่า