กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 คนในดวงใจของจ้าวต้าไป๋
จ้าวต้าไป๋โบกมือ “เฮ้อ ก็ประมาณนั้นแหละ”
เขาเล่าจนคอแห้งเป็นผง จึงคว้ากาน้ำชาขึ้นมารินให้ตัวเองอีกถ้วย ยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด จากนั้นก็เช็ดปากแล้วเอ่ยต่อ “สรุปคือสองปีมานี้ข้าก็ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง ราวกับเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ เช่นกัน”
“แต่ก็ยังนับว่าไม่เลว อย่างไรเสียพี่ต้าไป๋ของเจ้าก็ไม่ใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน ตัวอย่างเช่นโรงเตี๊ยมใต้เท้าพวกเราแห่งนี้ เดิมทีเป็นหน้าร้านที่เจ้าค่ายโจรอาวุโสตระเตรียมไว้เพื่อใช้ชีวิตวัยเกษียณ แต่ตอนนี้กลับถูกข้าดัดแปลงให้กลายเป็นจุดรวบรวมข่าวกรองไปเสียแล้ว”