เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 144 ความสัมพันธ์ของหัวหน้าทั้งสามคนช่างดีจริง ๆ
หลังจากจ้าวต้าไป๋กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อน ก็ค่อย ๆ เริ่มง่วงนอนบ่อยขึ้น บางคราก็นั่งอยู่บนโต๊ะข้างเตียงของฮวาชิงซู่ บางคราก็หมอบอยู่บนขอบหน้าต่างตรงทางเดิน แม้กระทั่งบางครา เพียงแค่ยืนอยู่ตรงมุมกำแพงก็สามารถผล็อยหลับไปได้แล้ว
ในยามที่เขาได้สติกระจ่างชัดซึ่งหาได้ยากยิ่ง เขาก็จะเดินวนรอบเตียงผู้ป่วยของฮวาชิงซู่
“0026 ช่วงนี้เจ้าพูดน้อยเกินไปหรือไม่ วันหนึ่งไม่เกินสิบประโยคด้วยซ้ำ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าเจ้าคงกลายเป็นใบ้แน่”
“ในหนังสือมิได้บอกไว้หรือว่า ยามคนเราตายจะมีพวกยมทูตขาวดำมารับดวงจิตไป ไฉนข้าถึงไม่เห็นมีผู้ใดมารับข้าเลยเล่า”
“หากข้าถูกพาไปกลับชาติมาเกิด ข้าจะไปขอร้องเมิ่งผอหรือผู้พิพากษาปรโลกพวกนั้น ให้พวกเราสองคนกลายเป็นคนครอบครัวเดียวกันในชาติหน้า เจ้าว่าดีหรือไม่”