ตอนที่ 110 มุ่งสู่อารามฉางชุน

ตอนที่ 110 มุ่งสู่อารามฉางชุน

ฮวาชิงซู่รู้ดีว่านี่เขาปวดจนตื่นขึ้นมา

ช่วงสัปดาห์สุดท้ายตอนที่นางเป็นมะเร็งสมองก็มักจะปวดจนตื่นอยู่บ่อยครั้งเช่นกัน สะลึมสะลือเจ็บปวดจนสลบไป แล้วก็สะลึมสะลือเจ็บปวดจนตื่นขึ้นมาอีก ครานี้หากในอ้อมอกได้กอดสิ่งใดไว้สักอย่าง ในใจมีที่พึ่งพิงปลอบประโลม ย่อมรู้สึกสบายขึ้นมากจริง ๆ

ความง่วงงุนของนางยังมิมลายหายไป จึงหลับตาลงอีกครา พลางตบเบา ๆ บนท่อนแขนของเขาที่โอบรอบเอวตน ราวกับกำลังปลอบประโลม

ฮวาชิงซู่สัมผัสได้ว่าหลังจากที่ตนตบไปสองที ร่างกายของเหยียนซวี่หวยพลันเกร็งขึ้นมาชั่วครู่ จากนั้นจึงผ่อนคลายลงอย่างฉับพลัน ต่อมาเขาก็กอดนางแน่นขึ้นเล็กน้อยก่อน แล้วจึงค่อย ๆ คลายมือออกทีละน้อย