ตอนที่ 109 เวียนมาถึงวันขึ้นหนึ่งค่ำอีกครา

ตอนที่ 109 เวียนมาถึงวันขึ้นหนึ่งค่ำอีกครา

ภายในห้องนอนเงียบสงัดไปครู่ใหญ่

ฮวาชิงซู่ไม่ค่อยเข้าใจนัก ถึงเวลานี้แล้ว เหตุใดท่านบรรพชนผู้นี้จึงยังไม่รีบสูดดมยาสลบหม่าเฟ่ยส่านแล้วนอนเสีย หรือว่าเขาไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยหรืออย่างไรกัน?!

ในใจคิดเช่นนี้ นางจึงเอ่ยปากถามออกไปเช่นนั้น

“เหตุใดยังไม่หลับอีกเล่า”

ท่าทางเหยียนซวี่หวยคงอาบน้ำแล้ว เขาสวมชุดนอนตัวหลวมโพรกนอนตะแคงอยู่บนเตียง ร่างกายขดงอเล็กน้อย ผ้าห่มคลุมถึงเพียงหน้าอก มือข้างหนึ่งของเขายื่นออกมานอกผ้าห่ม ขยุ้มจับอยู่บนผ้าปูที่นอน