ตอนที่ 87 เสียงเคาะประตูดังสามครา

ตอนที่ 87 เสียงเคาะประตูดังสามครา

เหยียนซวี่หวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มาแล้ว”

ในตรอกซอยอันสว่างกระจ่างตาด้วยแสงจันทรา ชายวัยสี่สิบห้าสิบปีผู้หนึ่งลากฝีเท้าเดินมาจนถึงริมบานประตูไม้บานนั้น เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไป หากแต่หรี่ตาลงกวาดมองไปรอบตรอกซอยทั้งซ้ายขวาอย่างถี่ถ้วนเสียก่อนรอบหนึ่ง

ดวงตาคู่หนึ่งกลอกไปมาไม่หยุดนิ่ง

หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติ จึงงอนิ้วเคาะลงบนแผ่นประตู

ยาวสามสั้นหนึ่ง

คนในประตูเมื่อได้รับสัญญาณ ก็แง้มเปิดประตูออกช่องหนึ่ง ครั้นมองเห็นชัดเจนว่าเป็นเขาแล้ว จึงค่อยเปิดประตูให้กว้างออก

ผู้ที่เปิดประตูคือสตรีร่างท้วมเทอะทะนางหนึ่ง นางกดเสียงต่ำ เอ่ยตำหนิ “เหตุใดเจ้าถึงเพิ่งกลับมา ข้านึกว่าเจ้าเกิดเรื่องอันใดขึ้นเสียอีก! รีบเข้ามา”