กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 14 แผนการปรับปรุงจวนอัครมหาเสนาบดี
“พรวด ฮ่า ๆๆๆๆ” ฉืออวี้เป็นคนแรกที่หัวเราะพรวดออกมาเสียงดัง
คนอื่น ๆ มิได้มีความกล้าเช่นเขา ต่างพากันก้มหน้ายืนตัวตรง ไว้อาลัยให้แก่ฮูหยินอยู่ในใจเงียบ ๆ... พร้อมกับแอบยกนิ้วหัวแม่มือให้ด้วยความนับถือ
ฮวาชิงซู่มองสีหน้าของพวกเขาแล้วก็เข้าใจได้ทันทีว่าตนเองพูดผิดไปเสียแล้ว
อะไรกัน ชื่อเล่นนี้ยังไม่สนิทสนมพออีกหรือ
สายตาของเหยียนซวี่หวยตกลงบนร่างของฉืออวี้ ก่อนจะยิ้มพลางเอ่ย “น่าขันนักหรือ”
“ฮ่า ๆ... แค่ก ๆๆๆ” ครั้นฉืออวี้สบสายตาของเขา เสียงหัวเราะก็พลันชะงักกึก ถูกกลั้นเอาไว้อย่างจงใจจนกลายเป็นเสียงไอโขลกออกมาแทน
ฉืออวี้ใช้หลังมือปิดปาก กล่าวอย่างกระดากอายว่า “มะ... ไม่น่าขันเลยขอรับ”
ยามที่เหยียนซวี่หวยมองมา ฮวาชิงซู่ก็กระพริบตาปริบ ๆ กระตุกมุมปากอย่างรู้สึกไร้เดียงสายิ่งนัก “เรียกเช่นนี้ ก็ไม่ได้หรือ”
เหยียนซวี่หวยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เรียกซวี่หวยก็พอ”