ตอนที่ 12 รุ่งอรุณอันงดงามเริ่มต้นด้วยการตบตา

ตอนที่ 12 รุ่งอรุณอันงดงามเริ่มต้นด้วยการตบตา

คำว่าภรรยาเพียงประโยคเดียวก็รมจนใบหน้าของนางแดงซ่านขึ้นมาทันควัน ฮวาชิงซู่ถือจอกสุราไว้ พลันรู้สึกเพียงว่ามันร้อนลวกมือยิ่งนัก

สิ่งใดที่เรียกว่ายกก้อนหินทุ่มใส่เท้าตนเอง วันนี้นางนับว่าได้ซาบซึ้งประจักษ์แจ้งแล้ว

หากนางยังคงนั่งอยู่บนเตียงต่อไปก็ดูคล้ายจะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าใดนัก ฮวาชิงซู่จึงถือสุราลุกขึ้นยืน ยืนอยู่อย่างเคอะเขินกระสับกระส่าย

เหยียนซวี่หวยเก็บปฏิกิริยาของนางไว้ในสายตาทั้งหมด เขาหมุนตัวเดินกลับไปรินสุรามาอีกหนึ่งจอก โน้มกายลงมาเล็กน้อย

ฮวาชิงซู่ประสานแขนไขว้กับเขาอย่างแข็งทื่อ นำจอกสุราส่งไปถึงริมฝีปากตนเอง นางสัมผัสได้ว่าสายตาของคนตรงหน้าคอยจับจ้องอยู่ตลอด จึงได้แต่จ้องมองถ้วยในมือไม่กล้าสบตากับเขา หลุบตาลงดื่มสุราจอกนี้เข้าไป