กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 562 ใต้เปลือกกายคือผีร้าย 16
พอสำรวจซือโม่เสร็จ เจียงเหยาก็ตบต้นขาตัวเอง สีหน้าจริงจังแล้วซักถามเขา
“พูดมา นายเข้ามาในฝันฉันเพื่ออะไร!”
“มีสุภาษิตโบราณว่า กลางวันคิดถึงอะไร กลางคืนก็ฝันถึงสิ่งนั้น ไม่ใช่เพราะเธอเฝ้ารอจะเจอฉัน ฉันถึงได้มาหรือ?”
ซือโม่ตอบพลางหัวเราะเบา ๆ แล้วมองตุ๊กตาผ้าที่วางอยู่ตรงหัวเตียงเจียงเหยา หาข้ออ้างที่ฟังขึ้นมากสำหรับการมาของตัวเอง
“ทำไมเธอถึงทำตุ๊กตาฉันแล้วพกติดตัว หรือว่าอยากเป็นเจ้าสาวของฉัน?”
เจียงเหยาเบะปาก “ใครอยากเป็นเจ้าสาวนาย อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ฉันทำตุ๊กตาตัวนี้ไว้ปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายต่างหาก”