บทที่ 561 ใต้เปลือกกายคือผีร้าย 15

บทที่ 561 ใต้เปลือกกายคือผีร้าย 15

ฟ้ามืดแล้ว ซือโม่จึงไม่ได้ส่งเจียงเหยากลับภูเขาชีหยุน แต่พาเธอกลับไปที่ป่าไผ่

เขาไม่ปล่อยให้เจียงเหยาก่อไฟด้วยซ้ำ แถมยังเสกผลไม้ป่าลูกหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเก็บมาตั้งแต่เมื่อไหร่ออกมาจากแขนเสื้อให้เธอแทะเล่น แล้วลงมือทำอาหารทั้งมื้อด้วยตัวเอง

เจียงเหยาคีบเนื้อปลาเข้าปาก พอได้รสชาติอาหารบ้าน ๆ เต็มคำก็พยักหน้า

เจ้าตัวตลกทำอาหารเก่งมาก บวกหนึ่งคะแนน

“ไม่นึกเลยว่าศิษย์พี่ไม่กินอาหารมนุษย์ แต่ทำอาหารอร่อยขนาดนี้ได้”

เจียงเหยายิ้มตาหยีชมเขา พูดจบก็หนีบแผ่นรากบัวเข้าปาก เคี้ยวกรุบกรับ สีหน้ามีความสุขแบบที่เห็นก็รู้ว่าชอบของอร่อยจริง ๆ