กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 แม่ไก่ออกไข่กับความหวังของครอบครัวซู
เกาซิ่วหลานเป็นคนเจ้าเล่ห์มาตั้งแต่เด็ก ทำไมสวรรค์ถึงได้เข้าข้างเธอขนาดนี้นะ
เกาซิ่วจวี๋ทำงานไปพลาง ยกมือเช็ดน้ำตาไปพลาง
ไม่ใช่แค่เกาซิ่วจวี๋เท่านั้นที่เฝ้ามอง แม้แต่สหายหญิงสาวบางคนก็ยังจ้องมองอย่างไม่ละสายตา
ในยามที่คนอื่นต่างอดอยากจนร่างกายบวมน้ำไปทั้งตัว บางคนถึงกับมีแขนขาผอมแห้งราวกับลำไม้ไผ่ แต่ผู้ชายทั้งสามคนของครอบครัวซูกลับยังมีเรี่ยวแรงทำงาน นับเป็นเรื่องที่หาได้ยากเหลือเกิน
นี่แหละข้อดีของการมีแรงงานชายแข็งแรงอยู่ในบ้านหลายคน ยามปกติก็หาแต้มแรงงานได้มาก ส่วนในปีที่อดอยาก ขอเพียงมีอาหารให้กินพออิ่มท้องสักหน่อย พวกเขาก็ยังสามารถทำงานหนักเพื่อครอบครัวต่อไปได้