ตอนที่ 114 นำของขวัญมาให้ไป๋ชีเตี่ยน

ตอนที่ 114 นำของขวัญมาให้ไป๋ชีเตี่ยน

ไข่มุกเม็ดนั้นควบแน่นขึ้นจากโลหิตแก่นแท้ของมัน ควบแน่นอยู่ใต้ดวงตา คล้ายกับหยดน้ำตาโลหิต ยามไม่ใช้งานจะล่องหนหายไป ยามใช้งานจะเผยรูปลักษณ์ออกมาเพียงชั่วครู่

ไข่มุกสีแดงเม็ดกะทัดรัด กลมเกลี้ยงและเปล่งประกายแวววาว

นี่คือมิติส่วนตัวที่มันบุกเบิกขึ้นมาเอง ถือเป็นมิติผูกมัดเฉพาะตัว คล้ายคลึงกับมิติส่วนตัวของซูจื่อหาน

ยามปกติของใช้ในชีวิตประจำวันบางส่วนรวมถึงอาวุธ เงือกน้อยล้วนเก็บไว้ในไข่มุกโลหิตชาด

ทว่ามิติส่วนตัวของซูจื่อหานไม่ได้ผูกมัดกับวัตถุจริงใด ๆ หากจะบอกว่าผูกมัดกับสิ่งใด ก็คงเป็นร่างกายของเธอกระมัง

ถัดมาก็คือมิติของอัศวินแห่งความมืด อัศวินแห่งความมืดเองก็ใช้ลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการจัดเก็บสิ่งของได้เช่นกัน แต่นั่นไม่นับเป็นอุปกรณ์มิติ เป็นได้แค่วิชาลับแปลงสภาพสิ่งของชนิดหนึ่งเท่านั้น

ย่อขนาดสิ่งของลงแล้วพกพาติดตัว

ในช่วงเวลาที่ซูจื่อหานกำลังตามหาวัสดุที่เหมาะสมให้ภูตน้อย

ซูจื่อหานก็นึกถึงหินมิติในมิติส่วนตัวขึ้นมาได้