เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 113 อาชีพใหม่ของภูตน้อยปรากฏขึ้น
มันยกกาน้ำชาหนึ่งกาและผลไม้อบแห้งหนึ่งจานลงมา วางลงบนโต๊ะด้วยท่วงท่าที่สง่างามยิ่ง
ชาเพิ่งชงเสร็จใหม่ ๆ เป็นชาอู่หลงดอกหอมหมื่นลี้ที่ซูจื่อหานซื้อมาจากร้านของเทพแห่งธรรมชาติองค์หนึ่ง รสชาติดีไม่น้อย
ผลไม้อบแห้งเป็นฝีมือของฉู่ฉู่ในอาณาจักรเทพของเธอเอง
งานล่าสุดของเซินเปาเปาคือภูตผู้รับใช้เทพ
หน้าที่รับผิดชอบเปรียบเสมือนเลขาฯ ระดับสูงที่รวมการรินน้ำชงชา ปัดกวาดเช็ดถู วิ่งเต้นส่งสาร และจดบันทึกตารางงานไว้ในร่างเดียว
ซูจื่อหานผู้ใช้ชีวิตในยุคสมัยใหม่ไม่คุ้นชินกับการมีคนมารับใช้ ทว่าเหล่าบริวารทั้งมวลกลับปรารถนาที่จะปรนนิบัติรับใช้เธออย่างยิ่ง
โดยเฉพาะเผ่าพันธุ์ภูตน้อย เมื่อได้รับรู้ความรู้จากหอสมุดมากขึ้น กลุ่มชนที่คล้ายกับอาณาจักรจึงเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ทุกตนก็ยิ่งยอมรับไม่ได้กับการที่ท่านเทพเจ้าไม่มีสรรพชีวิตคอยรับใช้
แม้แต่จะหยิบของหรือรินน้ำสักแก้วยังต้องลงมือทำด้วยตนเอง