ตรรกะ

ตรรกะ

เรื่องอื่นยังพอทำเนา แต่พอผู้ตรวจการที่ก้าวออกมายื่นฎีกาถวายรายงานปรากฏตัวเท่านั้น หัวใจของพวกไฉฉินหู่ก็พลันกระตุกวูบ

นึกไม่ถึงเลยว่าตัวการใหญ่อย่างจางซินจะงัดไม้นี้ออกมาใช้!

ผู้ตรวจการท่านนั้นแซ่เฝิง นามเถียน ปีนี้อายุปาเข้าไปเจ็ดสิบกว่าแล้ว คงเพราะมาจากตระกูลยากจนและเคยชินกับการทำไร่ไถนามาตั้งแต่เด็ก ทุกวันนี้หูตาถึงยังไม่ฝ้าฟาง สุ้มเสียงดังกังวาน แถมร่างกายยังแข็งแรงกว่าคนวัยหกสิบกว่าหลายคนเสียอีก

พอเขาเริ่มเอ่ยปากถวายฎีกา เสียงกล่าวโทษก็ดังก้องกังวานไปทั่วทั้งท้องพระโรงไม่ขาดสาย

พอเห็นว่าเป็นเขา ฮ่องเต้ชิ่งเจินก็ชักจะปวดเศียรเวียนเกล้าขึ้นมาเหมือนกัน

ตาแก่คนนี้...ไม่ธรรมดาจริง ๆ

เฝิงเถียนเป็นขุนนางที่ดีจริง ๆ เขาไต่เต้าขึ้นมาจากระดับล่างสุดทีละขั้น ทุ่มเททำงานรับใช้ราษฎรด้วยความจริงใจ ทุกครั้งที่ครบวาระการทำงาน ชาวบ้านในท้องที่จะพากันมาร้องไห้อ้อนวอนขอให้อยู่ต่อ ร่มหมื่นราษฎรที่ได้เป็นของขวัญกองเต็มบ้านจนแทบไม่มีที่เก็บ

ต่อมาพออายุมากขึ้น ฮ่องเต้ชิ่งเจินเห็นใจในความชรา จึงรั้งตัวไว้ในเมืองหลวงให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการ

ถึงจะเป็นแบบนี้ ตาแก่ก็ยังยื่นฎีกาอยู่เรื่อย ๆ บอกว่าอยากลงไปประจำตามท้องถิ่นเพื่อทำงานที่เป็นชิ้นเป็นอันให้ราษฎร