ร่วมที่นั่งประชุม

ร่วมที่นั่งประชุม

ยอดขายขนมอบของร้านซือเจียห่าวเว่ยสาขาย่อยถือว่าธรรมดา ลูกค้าประจำยังคงชอบไปสาขาใหญ่ที่บรรยากาศคึกคักกว่า เหมือนกลายเป็นความเคยชินและความตั้งใจไปแล้ว

ที่สาขาย่อยเลยไม่ได้ก่อเตาอบแยกต่างหาก เพียงแค่ขนมาจากสาขาใหญ่ทุกวันเพื่อวางขาย จะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย

ชั้นสองก็ไม่ได้กั้นเป็นห้องส่วนตัว แต่จัดเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมกับม้านั่งยาวทั้งหมด

มีเพิ่มฉากกั้นไว้สองสามอัน หากลูกค้าคนไหนชอบความเป็นส่วนตัวหน่อย ก็กางฉากกั้นชิดผนัง กลายเป็นมุมส่วนตัวขนาดย่อมได้ทันที

พอดัดแปลงแบบนี้ สาขาย่อยจึงจุลูกค้าได้มากกว่าสาขาใหญ่เกือบสองเท่าครึ่ง

บุฟเฟต์ดึงดูดลูกค้าชนชั้นกลางได้ดีมาก แม้แต่ลูกค้ากระเป๋าหนักบางคนที่มาลองกินเพราะความอยากรู้ พอติดใจเข้าก็ยังสั่งให้บ่าวไพร่มาตักข้าวกลับไปกินที่บ้านอยู่บ่อย ๆ

ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ว่าทุกบ้านจะมีเงินจ้างพ่อครัวฝีมือดี แทนที่จะต้องทนกล้ำกลืนกินข้าวที่บ้านเพราะห่วงหน้าตา สู้ซื้อกินจากข้างนอกยังดีกว่า ทั้งสดใหม่ ทั้งอร่อย แถมยังประหยัดค่าใช้จ่ายก้อนโตในการจ้างพ่อครัวไปได้อีก

แม้ระดับร้านและกำไรต่อหน่วยจะสู้สาขาใหญ่ไม่ได้ แต่สาขาย่อยมีฐานลูกค้ากว้างขวาง อัตราการหมุนเวียนของโต๊ะก็สูง หากเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ก็บอกไม่ได้เลยว่าสุดท้ายแล้วใครจะทำกำไรได้มากกว่ากัน