เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลูกแกะย่าง
พอตู้เฉวียนพูดจบก็ยกถ้วยชาขึ้นจิบ เขาก้มหน้านิดๆ จนมองไม่ออกว่ามีสีหน้าอย่างไร
ซูเป่ยไห่เหลือบมองแวบหนึ่งอย่างรวดเร็ว ชั่วขณะนั้นเดาไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายพูดขึ้นมาเพราะนึกอยากได้ชั่ววูบ หรือไตร่ตรองมาดีแล้วกันแน่
หรือว่าฮูหยินสั่งให้เขามาขอตัวคนไปตรงๆ
เขาเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายดี
แต่กลับตัดสินใจในชั่วพริบตาว่าจะไม่ยอมตาม
ซูเป่ยไห่จึงยกถ้วยชาขึ้นมาจิบบ้าง พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง บนใบหน้าก็มีแววหวั่นเกรงและรู้สึกผิดอย่างพอเหมาะพอเจาะ
“ข้าราชการผู้น้อยมีใจภักดีต่อใต้เท้าเสมอ ขอเพียงมีของดีๆ แม้แต่นิด ย่อมอยากให้เป็นเช่นนั้นอยู่แล้วที่จะได้ประเคนมาตรงหน้าท่าน เพียงแต่กลัวว่าท่านจะไม่โปรด”
ตู้เฉวียนช้อนตาขึ้นมองเขาแวบหนึ่งอย่างพึงพอใจอยู่บ้าง ก่อนจะยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเดาได้ว่ายังมีคำพูดต่อจากนี้อีก
ถ้าคิดจะมอบคนให้จริง ก็คงพาตัวเข้ามาเลย จะต้องรอให้เขาเป็นฝ่ายเอ่ยปากไปทำไม