ซุปวุ้นเส้นเลือดเป็ด

ซุปวุ้นเส้นเลือดเป็ด

จำนวนเด็กนักเรียนในสำนักศึกษาประจำหมู่บ้านมีการเปลี่ยนแปลง พอกลับมาถึงอำเภออู่กง ซือเยี่ยนสิงจึงคำนวณค่าใช้จ่ายใหม่อีกรอบ เตรียมไว้ว่าพอสองพี่น้องตระกูลกัวเข้ามาส่งผักกาดดองกับฟองเต้าหู้รอบหน้า จะให้พวกนางช่วยขนพู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึกที่จัดเป็นชุดกลับไปให้ด้วย

ตอนนี้เปิดเรียนมาเกือบสองเดือนแล้ว พอพวกนางมาคราวหน้าก็ครบสามเดือนพอดี การฝึกเขียนตัวหนังสือบนกระบะทรายขั้นพื้นฐานก็น่าจะจบลงได้แล้ว ถึงเวลาต้องลองฝึกเขียนลงบนกระดาษอย่างจริงจังเสียที

ไม่อย่างนั้นหากปล่อยให้ลายมือและความคุ้นชินบนกระบะทรายอยู่ตัวแล้ว จะมาปรับน้ำหนักมือให้เข้ากับการเขียนลงบนผิวกระดาษก็คงยาก

การฝึกเขียนตัวหนังสือนั้น ช่วงแรกไม่จำเป็นต้องใช้กระดาษดีมาก ไปติดต่อร้านขายหนังสือขอซื้อทีละเยอะๆ ราคาส่งก็กดลงมาได้ถูกมากแล้ว

นางนั่งคิดคำนวณอยู่คนเดียวพักหนึ่ง ไม่รู้ว่าสะกิดใจเรื่องอะไรขึ้นมา ขาข้างหนึ่งยกขึ้นเหยียบบนเก้าอี้ มือข้างหนึ่งเท้าคาง พึมพำกับตัวเองเบาๆ

เจียงหุยกับอวี๋เจิ้นช่วยกันหอบเสื้อผ้าที่ตากแห้งแล้วเดินเข้ามาจากลานบ้าน พอเดินผ่านก็ได้ยินเข้าพอดี

“สำนักศึกษาประจำอำเภอ... สำนักศึกษาประจำอำเภอ...”

“ทางอาจารย์เผยมีเรื่องอะไรหรือเปล่า” เจียงหุยเอาเสื้อผ้าวางลงบนเตียงแล้วค่อยๆ พับพลางถามขึ้น

อวี๋เจิ้นช่วยอยู่ข้างๆ พอได้ยินก็พูดเลียนแบบตามว่า “ทางอาจารย์เผยมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”