เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เบอร์เกอร์หมูตุ๋นซอสจีน
“...โหย่วฝูเองก็เริ่มโตขึ้นทุกวัน พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้เลยบอกว่าปล่อยให้เล่นเหลวไหลไปวันๆ แบบนี้ไม่ได้แล้ว กะว่าจะให้ท่านอาจารย์ของโหย่วโซ่วช่วยสอนไปด้วย... อวี๋เจิ้นอยากไปเรียนหนังสือด้วยกันไหมล่ะ”
ตอนที่หลิวเฟินแวะมาคุยเรื่องนี้ที่ร้านซือเจียห่าวเว่ย ข้างนอกฝนกำลังตกพอดี
พอเข้าเดือนสี่อากาศก็อุ่นขึ้นมากแล้ว ซือเยี่ยนสิงจึงถอดเสื้อนวมตัวสั้นออก แล้วเปลี่ยนมาใส่เสื้อตัวเดี่ยวที่หนาหน่อยแทน ใส่แค่สองชั้นก็เอาอยู่
ฝนตกค่อนข้างหนัก เม็ดฝนเทกระหน่ำลงบนพื้นเสียงดังกังวานใส แถมยังตกลงมาใส่กระถางดอกกุหลาบใต้ชายคาหน้าต่างเข้าจังๆ จนดอกขนาดใหญ่ที่บานสะพรั่งเอียงกะเท่เร่ไปคนละทิศละทาง
อวี๋เจิ้นเห็นแล้วสงสารจับใจ รีบวิ่งแจ้นออกไปกางร่มให้มันทันที
โหย่วฝูก็พลอยเอากับเขาด้วย สองเด็กหญิงตัวน้อยเอาหัวชนกัน โด่งก้นกางร่มให้ดอกไม้ โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าขากางเกงตัวเองเปียกโชกไปครึ่งท่อนแล้ว
ดีที่เจียงหุยตาไวเห็นเข้าเสียก่อน เลยหิ้วคอเข้ามาคนละข้าง จับแช่น้ำร้อนจนเหงื่อซึม แล้วค่อยไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ของอวี๋เจิ้นมาเปลี่ยนให้ทั้งคู่
โหย่วฝูตัวสูงกว่าอวี๋เจิ้นอยู่พอสมควร แต่เสื้อผ้าใหม่หลายตัวของอวี๋เจิ้นเผื่อขนาดเอาไว้ เจียงหุยเลาะด้ายออกไม่กี่ทีก็ปล่อยชายเสื้อให้พอดีตัวได้
พอถูกสั่งห้ามก้าวขาออกไปข้างนอกจนกว่าฝนจะหยุด สองสาวน้อยก็ออกอาการหงอย เกาะขอบหน้าต่างชะเง้อมองออกไปข้างนอกเหมือนลูกแมวไม่มีผิด