ลูกข่าง

ลูกข่าง

ซือเยี่ยนสิงเป็นคนคิดจะทำอะไรก็ทำเลยแต่ไหนแต่ไร เช้าวันรุ่งขึ้นนางจึงไปหาโจวไคเพื่อคุยเรื่องที่อยากจะซื้อคน

แม้โจวไคจะเชี่ยวชาญด้านการเช่าซื้อบ้านเรือนเป็นหลัก แต่ในสังคมยุคศักดินา 'คน' ก็นับเป็นสิ่งหนึ่งที่ซื้อขายหรือให้เช่าได้ นายหน้าค้าขายแต่ละสายต่างก็มีเส้นสายติดต่อถึงกันอยู่แล้ว

พอโจวไคได้ฟังก็กล่าวแสดงความยินดีก่อนเป็นอันดับแรก

นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าแม่หนูน้อยเมื่อไม่นานมานี้จะทำกิจการได้รุ่งเรืองถึงเพียงนี้ ดูท่าแล้วคงเป็นเถ้าแก่เต็มตัวอย่างแท้จริง

“เรื่องซื้อคนนี่ใจร้อนไม่ได้ขอรับ ต้องค่อย ๆ เลือก ที่สำคัญคือนิสัยใจคอต้องซื่อตรง ไม่เช่นนั้นซื้อกลับไปก็มีแต่จะสร้างปัญหา เถ้าแก่ซือทั้งไม่อยากได้เด็กเกินไป ทั้งไม่อยากได้โตเกินไป แถมยังต้องการเฉพาะเด็กผู้หญิงอีก เห็นทีคงต้องรอดูไปก่อน ยอมขาดแคลนดีกว่าได้คนไม่ดีมานะขอรับ”

ก่อนจะมายังแคว้นต้าลู่ ซือเยี่ยนสิงไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าตนเองจะมีส่วนร่วมและมานั่งคุยเรื่องการค้ามนุษย์อย่างเปิดเผยเช่นนี้ ต้องยอมรับเลยว่าตอนที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวเมื่อหลายวันก่อน นางรู้สึกสับสนในใจเหลือเกิน

ด้านหนึ่งก็เพราะการศึกษาในโลกยุคใหม่และแนวคิดเรื่องความเท่าเทียม ทำให้ก้นบึ้งของหัวใจนางต่อต้านการค้าขายแบบนี้อย่างที่สุด

แต่อีกด้านหนึ่ง ความเป็นจริงก็ตบหน้าให้ตื่น