ฟองเต้าหู้ตุ๋น

ฟองเต้าหู้ตุ๋น

แม่ลูกสามคนเดินสอบถามเรื่องที่ควรถามจนครบทั่วถนนแล้ว ถึงได้อุ้มความคิดเต็มเปี่ยมกลับไปที่บ้านตระกูลเจิ้ง

เพราะมีธุระต้องทำหลายอย่าง กว่าจะกลับมาก็เลยเวลากินข้าวไปแล้ว

สตรีที่คอยรับใช้อยู่ในลานบ้านสั่งข้าวแขกให้พวกนาง แล้วบอกอีกว่า “เมื่อครู่นี้น้องโซ่วกับน้องฝูมาหา แต่มาไม่ทัน เห็นว่าพวกคุณหนูไปกันหมดแล้ว เสียใจแทบแย่เลยเจ้าค่ะ”

หูของอวี๋เจิ้นโผล่พองตั้งขึ้นมาทันที

เจียงหุยช่วยน้องล้างมือล้างหน้า แล้วหวีผมให้ใหม่ เห็นท่าทางก็พูดยิ้ม ๆ “เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ พวกเราก็ควรจะไปกล่าวลาคุณป้าใหญ่แล้ว มีอะไรจะพูด เธอค่อยไปพูดตอนนั้นก็แล้วกัน”

อวี๋เจิ้นพูดอืมรับ กินข้าวเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ภาพการกล่าวลาอีกครู่ต่อมาควบคุมอะไรไม่อยู่ชั่วขณะหนึ่ง

โหย่วฝูกับอวี๋เจิ้นเด็กหญิงสองคนจับมือกันแน่น น้ำตาร่วงพรูไม่ยอมจาก ร้องไห้จนฟองน้ำมูกโผล่พองออกมาแล้ว

โหย่วโซ่วรู้ตัวว่าตัวเองเป็นลูกผู้ชายแล้ว เลยไม่ร้องไห้ ยืนอยู่ข้าง ๆ สูดจมูกแรง ๆ คางกับริมฝีปากล่างงุ้มจนแทบจะทิ่มฟ้า