ไข่พะโล้

ไข่พะโล้

“โทษเจ้าเลย! เริ่มมาก็คิดจะทำเยอะขนาดนั้น ขายก็ไม่หมด คราวนี้สมใจหรือยังล่ะ!”

“ยังมีหน้ามาโทษข้าอีกเรอะ ไม่ใช่เจ้าหรือไงที่บอกว่าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า! แถมยังบอกว่าพวกแม่หม้ายลูกกำพร้าเข็นเกวียนพัง ๆ รังแกง่ายจะตายไป... ผายลมสิไม่ว่า!”

เป็นพวกเราต่างหากล่ะที่โดนรังแกง่ายน่ะ!

สองผัวเมียร้านกับข้าวชามใหญ่ฝั่งตรงข้ามพอเจอตอเข้าหน่อยก็เริ่มหันมาโทษกันเอง

“พอเถอะ ๆ ตอนนี้มาพูดเรื่องพวกนี้จะมีประโยชน์อะไร” ฝ่ายชายโบกมืออย่างหงุดหงิด พอก้มมองกับข้าวหม้อใหญ่หลายหม้อนั้นก็กลุ้มใจขึ้นมาทันที

“หรือว่า... พวกเราจะลดราคาดีล่ะ” ฝ่ายหญิงลองหยั่งเชิงถามดู

“ขายสามอีแปะแล้วยังจะลดบ้าลดบออะไรอีกล่ะ!” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว

ทั้งน้ำมันทั้งเนื้อสัตว์ พวกนี้ไม่ต้องใช้เงินทุนหรือไง

“แล้วเจ้าจะมาขึ้นเสียงใส่ข้าทำไม!” นางเองก็เริ่มมีน้ำโห “คนมาซื้อสักคนก็ไม่มี ถ้าไม่ลดราคา จะยอมให้ของเน่าคามือหรือไง!”