ขนมเปี๊ยะพุทราห้ากลีบ

ขนมเปี๊ยะพุทราห้ากลีบ

พอตกลงราคากันได้ ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ยืดเยื้อ จ่ายเงินรับของกันตรงนั้นทันที

เจียงหุยกับซือเยี่ยนสิงขอบคุณหวงปิงยกใหญ่ แม้แต่อวี๋เจิ้นก็ยังพลอยพูดขอบคุณตามไปด้วย ทำเอาเขาหัวเราะชอบใจ

ตัวเขาไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรอยู่แล้ว

แม่ม่ายลูกกำพร้า หาเงินเหนื่อยยากไม่ใช่เรื่องง่าย แค่ยื่นมือเข้าช่วยนิดหน่อย ถือว่าได้ทำบุญทำทานไปด้วย

เจียงหุยจะให้เงินตอบแทน แต่หวงปิงยืนกรานหัวชนฝาว่าไม่รับ

แต่ซือเยี่ยนสิงอาศัยจังหวะที่ทั้งคู่กำลังยื้อแย้งกัน วิ่งไปร้านขนมริมทาง ซื้อขนมมาสี่อย่าง มีทั้งขนมเถาซู ขนมถั่วเขียว ท้ออบแห้งเส้น แล้วก็แป้งกรอบเม็ดหมากรุก

“อาหวง ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้ขาดแคลนของพวกนี้ แต่ซื้อไปฝากให้อาสะใภ้กับพวกเด็กๆ กินหวานปาก ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ เถอะเจ้าค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงเกรงใจจนไม่สบายใจจริงๆ”

คำพูดนี้ฟังดูรอบคอบไร้ที่ติ หวงปิงลังเลนิดหนึ่ง สุดท้ายก็ยอมรับไว้

แล้วพูดเย้าว่า “เด็กตัวแค่นี้ แต่เจนจัดเชียว ข้าว่าอีกไม่นาน เจ้าคงได้ย้ายไปเปิดร้านในอำเภอแน่!”