แผ่นแป้งไข่ผักจี้ไช่กับโจ๊กข้าวฟ่างฟักทอง

แผ่นแป้งไข่ผักจี้ไช่กับโจ๊กข้าวฟ่างฟักทอง

วันรุ่งขึ้น ซือเยี่ยนสิงกับอีกสองคนก็ตื่นแต่เช้าตรู่ตามที่คิดไว้

เมื่อคืนก่อนนอน ซือเยี่ยนสิงเอาข้าวฟ่างที่ซาวสะอาดกับฟักทองหั่นชิ้นใหญ่ใส่ลงในหม้อ แล้วเอาขี้เถ้าบางๆ กลบฟืนที่ยังไหม้ไม่หมดไว้ไม่ให้ดับ ปล่อยให้มันค่อยๆ คุกรุ่นเคี่ยวด้วยไฟอ่อนไปทั้งคืน

พอเช้าตรู่ ทั้งสามคนก็ถูกกลิ่นหอมหวานเข้มข้นของฟักทองปลุกให้ตื่น ยามสูดหายใจยังได้กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวฟ่างแทรกอยู่ด้วย

ทันทีที่เปิดฝาหม้อ ไอควันสีขาวก็ลอยฟุ้งขึ้นมา ส่งกลิ่นหอมหวานอบอวลยิ่งกว่าเดิม

หลังเคี่ยวมาทั้งคืน เนื้อฟักทองชั้นนอกก็เปื่อยละลาย เนื้อสีส้มแดงกลมกลืนไปกับน้ำข้าวข้นๆ สีสันตัดกันอย่างงดงาม ชวนมองและดูน่ากินยิ่งนัก

พอใช้ตะเกียบคีบเบาๆ ชิ้นฟักทองที่ขอบเริ่มเละก็ขาดเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย เห็นได้ชัดว่าสุกนุ่มได้ที่แล้ว

ซือเยี่ยนสิงตักโจ๊กฟักทองออกมา ได้สามชามพอดี เป็นชามใหญ่สองชามและชามเล็กหนึ่งชาม

นางขัดกระทะจนสะอาดอย่างคล่องแคล่ว แล้วใช้ปลายตะหลิวป้ายน้ำมันหมูขาวดั่งหิมะใส่ลงไปในกระทะ

ระหว่างรอน้ำมันละลาย นางก็ตอกไข่อย่างรวดเร็ว ซอยผักจี้ไช่แห้งที่แช่น้ำไว้ตั้งแต่เมื่อคืนให้เป็นชิ้นเล็กๆ แล้วเทใส่ลงในแป้งผสมน้ำที่ใส่เกลือเตรียมไว้