ซ่อมหลังคาก่อนฝนตก

ซ่อมหลังคาก่อนฝนตก

เรื่องพวกมือปราบพูดสองสามคำคงไม่เข้าใจ อีกอย่างตอนนั้นป้าหลิวก็อยู่แถวนั้นด้วย ซือเยี่ยนสิงจึงพักเรื่องนี้ไว้ก่อนยังไม่พูดถึง

สามแม่ลูกช่วยกันเก็บข้าวของ ขอบคุณป้าหลิว แล้วพากันไปร้านแลกเงินเอาเหรียญอีแปะแลกเป็นเงินตำลึง ขากลับก็แวะล้างชามตะเกียบตรงบ่อน้ำริมทาง

ที่บ้านไม่มีบ่อน้ำ จะใช้น้ำทีต้องไปหาบน้ำที่บ่อน้ำของหมู่บ้าน เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เดินน้อยลงได้สักก้าวสองก้าวก็ยังดี

เจียงหุยเอาขี้เถ้ามาทาไว้ล่วงหน้าแล้ว ใช้ผ้าเช็ดคราบมันออกจนเกลี้ยง เหลือแค่รอยฝุ่นจาง ๆ เอาน้ำบ่อราดทีเดียวก็สะอาดเอี่ยม

ล้างเสร็จเรียบร้อยแบบนี้ เดินกลับไปถึงบ้านชามก็แห้งพอดี ถึงบ้านปุ๊บจะได้ล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงเตาได้เลย

พอก้าวขึ้นถนนใหญ่ เห็นข้างหน้าข้างหลังไม่มีใครแล้ว ซือเยี่ยนสิงถึงได้บอกสิ่งที่คิดไว้

“เท่าที่ดูตอนนี้ พวกมือปราบพวกนั้นก็คือใหญ่สุดในตำบลนี้แล้ว ถ้าวันหน้าเราค้าขายใหญ่โตขึ้น ยังไงก็ต้องติดต่อกับที่ว่าการ สู้เราผูกมิตรไว้ล่วงหน้าแต่เนิ่น ๆ จะดีกว่า”

“อีกอย่างตอนนี้ข้าวราดแกงชามโตของเราขายดีขึ้นเรื่อย ๆ ข้าคิดว่าอีกไม่กี่วันคงมีคนทำตามขึ้นมาแน่ ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนซื่อก็ดีไป แต่ถ้านิสัยไม่ดี ช้าเร็วคงมีเรื่องกระทบกระทั่งกัน…”