กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 397 สมบัติประจำร้าน
ของประมูลอีกหลายชิ้นต่อจากนั้น ซูเหมียวเหมียวยังคงทำตามแผนเดิม คือจงใจปั่นราคาให้สูงขึ้นเพื่อให้เสิ่นเยี่ยนชิวเป็นคนประมูลไป! เสิ่นเยี่ยนชิวประมูลไปได้สองก้อน ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วล้วนแต่ขาดทุน
มีอยู่ก้อนหนึ่ง หลังจากถูกซูเหมียวเหมียวกลั่นแกล้งปั่นราคา คาดว่าเสิ่นเยี่ยนชิวคงขาดทุนย่อยยับไปถึงครึ่ง!
พิธีกรนำหินดิบหยกเหอเถียนซินเจียงออกมาอีกหนึ่งก้อน ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 1,200 หยวน อันจื่อเฮ่าบอกว่าราคาต่ำสุดในใจของเสิ่นเยี่ยนชิวคือ 2,000 หยวน เขาอยากประมูลหินดิบก้อนนี้ไปเพื่อใช้แกะสลักเป็นของประดับ
พอซูเหมียวเหมียวรู้เรื่อง ก็จงใจเสนอราคาไปที่ 1,800 หยวนตั้งแต่เริ่ม เสิ่นเยี่ยนชิวจึงเสนอราคาเพิ่มเป็น 1,900 หยวนทันที ซูเหมียวเหมียวก็เสนอราคาเพิ่มไปอีกเป็น 1,950 หยวน
เสิ่นเยี่ยนชิวกัดฟัน เสนอราคาเพิ่มเป็น 2,000 หยวน คิดว่าซูเหมียวเหมียวจะสู้ราคาต่อ แต่เธอกลับยอมแพ้ไปเสียดื้อ ๆ
หินดิบก้อนนี้อย่างมากก็มีมูลค่าแค่ไม่กี่ร้อยหยวน ราคาที่พิธีกรเสนอตั้งแต่แรกนั้นตั้งไว้สูงเกินจริง
พิธีกรตะโกนเสียงดัง “2,000 หยวน! คุณเสิ่นเสนอราคา 2,000 หยวน! ยังมีใครให้สูงกว่านี้อีกไหม 2,000 หยวนครั้งที่หนึ่ง! 2,000 หยวนครั้งที่สอง! 2,000 หยวนครั้งที่สาม! ตกลงขาย!
ขอแสดงความยินดีกับคุณเสิ่น ประมูลหินดิบหยกเหอเถียนก้อนนี้ไปได้สำเร็จ!”
เสิ่นเยี่ยนชิวยิ้มขื่น เขารู้สึกว่าตัวเองตกหลุมพรางของซูเหมียวเหมียวเข้าให้แล้ว