กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 396 การประชันในงานประมูล
“เถ้าแก่ซู ไม่เจอกันนานเลยนะ”
น้ำเสียงอ่อนโยนและสุขุมดังขึ้นจากด้านหลัง ซูเหมียวเหมียวไม่ต้องหันกลับไปมอง แค่ใช้หัวแม่เท้าเดาก็รู้ว่าเป็นเสิ่นเยี่ยนชิวที่น่ารำคาญเหมือนแมลงวัน
เสิ่นเยี่ยนชิวอายุสี่สิบกว่าปี แต่ดูแลตัวเองดีมาก จึงดูหนุ่มมาก!
เขามักจะยิ้มแย้มเสมอ เป็นพวกหน้าเนื้อใจเสือ
ซูเหมียวเหมียวยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม “เถ้าแก่เสิ่นก็มาด้วยเหรอคะ วันนี้ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!”
ในมือเสิ่นเยี่ยนชิวถือพัดที่ไม่เข้ากับสภาพอากาศเอาไว้สำหรับเก๊กหล่อตลอดทั้งปี “สหายตัวน้อย ไม่เจอกันนาน รอยยิ้มของเธอชักจะน่าขนลุกขึ้นทุกทีนะ”