กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 379 อานุภาพของป้ายหยก
โอกามูระ มิโกะมองเด็กตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง นี่มันของบ้าอะไรกัน”
โคบายาชิ เคียวก็มองผิงผิงกับอันอันด้วยความหวาดระแวงเช่นกัน แล้วถามขึ้น “พวกแกเป็นผู้มีพลังพิเศษเหรอ”
ผิงผิงกับอันอันไม่รู้ว่าผู้มีพลังพิเศษคืออะไร จึงทำได้เพียงนิ่งเงียบ
แต่โคบายาชิ เคียวกลับคิดว่าความเงียบของเด็กทั้งสองคือการยอมรับ! เขาก้าวถอยหลังไปสองก้าวด้วยความหวาดระแวง
ส่วนโอกามูระ มิโกะกลับไม่ยอมเชื่อ ป้ายหยกเล็ก ๆ แค่อันเดียวจะมีอานุภาพมากมายขนาดนี้ได้ยังไง ดังนั้นเธอจึงพุ่งเข้าไปอีกครั้งและโจมตีสุดกำลัง