กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 378 ป้ายหยกเล็กๆ ซ่อนพลังอันแข็งแกร่งไว้!
โอกามูระ มิโกะยืนกอดอกอยู่ตรงหน้าผิงผิงและอันอัน มองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา “เจ้าตัวเล็กสองคนนิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนะ เห็นของพวกนั้นแล้วไม่กลัวกันบ้างหรือไง”
ผิงผิงปรายตามองโอกามูระ มิโกะอย่างเหยียดหยาม “คนซื่อตรงไม่กลัวเงาเอียง พวกเรามีปราณเที่ยงธรรมเต็มเปี่ยม! ภูตผีล้วนต้องหลีกทาง!”
ชายชุดดำหลายคนได้ยินดังนั้นก็พากันหัวเราะลั่น!
มุมปากของโอกามูระ มิโกะกระตุก “เจ้าตัวเล็ก รอให้ญาติของพวกแกรีบตามมา แล้วมาตายในภูเขาลูกนี้ก่อนเถอะ ฉันจะรอดูว่าแกยังมีปราณเที่ยงธรรมเต็มเปี่ยมอยู่ไหม พวกเขาล้วนต้องตายก็เพราะพวกแกเลยนะ!”
นี่คือรสนิยมอันเลวร้ายที่มีเฉพาะในตัวโอกามูระ มิโกะ